nederlands
spacer
english
spcaer
deutch
spacer
francais
welcome to stichting mali
welcome to stichting mali
welcome to stichting mali
history
objectives
methods
projects
funding
network
news
contact
medical
school
others
solisa
image news
section news

Vrijdag 7 Mei 2004

Via het kantoor van Solisa, waar oude bekenden begroet moesten worden, gaan wij naar Safo,waar wij een med. centrum en een school voor voortgezet onderwijs hebben gebouwd. Het gaat hier om een zeer grote gemeenschap, waarvan ik ereburger ben en die mijn bijzondere sympathie heeft. Op de mairie vonden wij geen burgemeester en wij vervolgen daarom onze weg naar de scholen: 3 voor lager onderwijs met in totaal 352 leerlingen en onze school voor voortgezet onderwijs met 405 leerlingen: 7e klas 213, 8e klas 113, 9e klas 79. De kinderen komen van heinde en verre om hier door te kunnen leren en er moet dringend een tweede second cycle gebouwd worden, daar ook de noodklas in het oude stadhuis geen uitkomst biedt.

De directeuren zijn enthousiast over onze plannen voor een kantine en de bibliotheek en zullen zo spoedig mogelijk een lijst indienen voor de boeken.

Het medisch centrum is schoon! Een mirakel! En er heerst een drukte van belang.

Na de reprimandes van de vorige reis blijkt één en ander ten goede te zijn veranderd en de mensen waren er zelf ook blij mee. Na Safo hobbelen wij over een zeer slechte weg 45 minuten naar Dognoumana, waar as. zondag ons nieuwe medische centrum wordt geopend. Tenminste…..dat dachten wij. Ik kreeg een woedeaanval (kort lontje) toen ik het gebouw zag, want men had minstens nog 2 weken nodig om het af te bouwen. Wat bleek? Omdat onze school in M’Piébougou as. zaterdag klaar moest zijn, had men 2 ploegen metselaars gevormd en de voorman hiér had het werk 10 dagen stilgelegd vanwege de hitte. Niakaté ontplofte na mijn kritiek en voor ik het wist was het oorlog: 20 man schreeuwden door elkaar heen, er werd met emmers gegooid, men pakte quasi zijn biezen en bleef dan toch, etc.etc. Dit duurde een uur, waarna de redelijken met Niakaté in het verbouwde kippenhok (het oude med. centrum) gingen onderhandelen, terwijl Marlies en ik drie 3 uur lang onder het stroafdak ervoor wachtten, bij 45° (gevoelsmatig 90°).

Daar wij niets verstonden van het Bamana moesten wij het van toonhoogte en geluidssterkte hebben, ondertussen de strootjes van ons dak tellend. Om 16 uur is de zaak beklonken: een situatie tussen wapenstilstand en vrede, met een ontslagen voorman. Het centrum wordt nu over een paar weken zonder ons geopend.

Wij rijden verhit napratend naar Torodo, waar wij al 4 _ jaar actief zijn, met de nodige problemen. Wie schetst onze verbazing als wij een model centrum en apotheek vinden, enthousiast volk en zelfs de vrouwen waren komen opdagen. De goede directeur van de school valt mij steeds in de rede: hij weet nou wel dat ik meer leerlingen en meer meisjes wil zien! Er komt plotseling een meisje van ca. 10 jaar aangekropen, die polio gehad bleek te hebben en dat stil bij ons komt zitten. Wij horen, dat zij elke ochtend de 2 km van het buurdorp naar haar school op haar knieën en met plastic slippers beschermde handen kruipt en ’s avonds dezelfde 2 km terug moet afleggen. Het is om te huilen!

U had het gezicht van dappere kind moeten zien toen ik haar vertelde, dat ik een rolstoel met handmechanisme voor haar zou kopen, zodat zij nooit meer behoefde te kruipen. Zo werd mijn dag toch nog een feest.

De burgemeester kwam later ook nog opdagen, zenuwachtig vanwege de verkiezingen op 21 mei, plotseling heel actief vanwege de ongewisse afloop. In al onze regio’s speelt dit nu en de heren ondergaan een ware metamorfose uit angst hun ambt te verliezen.Overigens heeft de mooie vrouw van de president ( met een kapsel, alsof zij een oblie schuin op het haar heeft) er intussen achter de schermen voor gezorgd, dat een paar niet sporende ministers vervangen werden.

bevel scroll
bevel scroll
scroll up
scroll down
welcome to stichting mali
welcome to stichting mali
welcome to stichting mali
go to nuage interactive