nederlands
spacer
english
spcaer
deutch
spacer
francais
welcome to stichting mali
welcome to stichting mali
welcome to stichting mali
history
objectives
methods
projects
funding
network
news
contact
medical
school
others
solisa
image news
section news

Woensdag 5 Mei 2004

Het was een onrustige nacht met rebellerende darmen, hevig onweer en tropische slagregens (nu al?), zodat ik voor de eerste oproep voor het gebed van de moskee al aan mijn bureau zat. Wij moeten vandaag naar Tafala, een kleine 2 uur rijden, waar wij weer zullen trachten het bestuur te veranderen c.q. te verbeteren. Dik ingevet gaan wij op pad, daar ons ook nog een tocht over de Niger naar Diarabougou staat te wachten.

Door de droogte is van de kilometers brede Niger nog maar een miezerige stroom over, met langs zijn oevers grote zandvlaktes, die voor de bouw worden afgegraven.

Flamboyants met de feloranje bloemen vloeken bijna in het dorre landschap en de mango’s zien eruit als met paaseieren versierde bomen.

In Tafala is het muisstil. 47° is ook een temperatuur om onder een afdak een siësta te houden. Jammer voor hen, wij hadden het anders gepland en jongens op fietsen trommelen iedereen op voor de vergadering onder de palaverboom. Ondertussen inspecteren wij het med. centrum, waar de gestoorde infirmier gelukkig sinds enige tijd vertrokken is. De matrone ontwikkelt zich goed, heeft hart voor de mensen en als zij nu ook nog wat schoner zou zijn, zou ik helemaal tevreden zijn.

Wij puffen als vissen op het droge en onze opgeroepen mensen zijn door de hitte ook verbazingwekkend mak: dorpsoudsten, vrouwencomité’s schoolbestuur e.d. accepeteren onze kritiek en men zal zijn best doen de misstanden op korte termijn te veranderen.De directeur van de school krijgt de opdracht onmiddellijk met de werving van nieuwe leerlingen te beginnen, omdat daar in de regentijd niet veel van komt. Wij zeggen ook hier geld toe voor extra meisjes. Het centrum krijgt een schoonmaakploeg en zo komen alle grieven aan de beurt.

Doordat iedereen zijn commentaar moet geven wordt het 16 uur voordat wij konden vertrekken. De altijd om geld bedelende chief krijgt een paar mango’s in de hand gedrukt en voor wij het weten baggeren wij over het kilometers lange zandplateau richting rivier. Daar staan wij een half uur naar de overkant te zwaaien en te schreeuwen om een bootje te krijgen en worden tenslotte door een paar vissende kinderen overgezet in een te kleine praam, met de spartelende vangst op de bodem.

Als wij niet zo kapot waren geweest zouden wij genoten hebben van het fantastische landschap, de prachtige bomen en tuinen langs de oever, de zakkende zon met lichteffecten op het water.

Wij hadden echter nog maar één doel: zo snel mogelijk het werk afmaken voordat er iemand instort. De sympathieke directeur van de scholen in Diarabougou kwam ons tegemoet en nadat wij zijn vrouw begroet hadden, die net een jongen van haar nieuwe tweeling had moeten begraven, kwamen onze issues ter sprake: kantines, bibliotheek, verlichting van een paar klassen e.d. Daar de 4 directeuren van onze scholen voor voortgezet onderwijs al onderling contact gehad hadden, waren wij vrij snel klaar. Onze nieuwe school is een groot succes: 155 leerlingen, waarvan een groot deel van Tafala (van de overkant van de Niger) afkomstig is.

Terug over de rivier, baggeren door het zand , waarna het in een kokende wagen richting Bamako gaat, waar wij 20.30 uur aankomen.

Marlies en ik duiken direct op het bier om onze waterhuishouding weer op peil te krijgen, wij zijn te gesloopt voor een maaltijd.

bevel scroll
bevel scroll
scroll up
scroll down
welcome to stichting mali
welcome to stichting mali
welcome to stichting mali
go to nuage interactive